“Andrea Doria”, een van de nummers van het album “Dois” van de band Legião Urbana, is weinig bekend maar met een rijke boodschap die niet onopgemerkt kon blijven door fans van de band en nationale rock.
In juli 1986 lag het tweede album, “Dois”, in de winkels. De nummers “Tempo Perdido”, “Eduardo e Monica”, “Índios” en “Almost sem Querer” verschenen op de radio. Het leverde “Musica Urbana 2”, “Fábrica” en het gedurfde “Daniel Na Cova dos Leões” op. “Dois” overtrof de initiële verkoop van 100.000 exemplaren van de vorige en werd platina, nadat er alleen al op het moment van uitgave meer dan 250.000 exemplaren waren verkocht.
Het nummer is ontstaan uit een spel in de studio om de tijd te doden, Dado speelde drums, Bonfá pakte de gitaar en Renato Russo nam de bas. Plotseling speelde Bonfá een reeks van twee noten, waarna de andere bandleden zeiden: “Stop! Voor! Speel dat nog eens.”
Dit verhaal vertelden ze in een promotie-interview voor het album, zie deze video op 02:27:
Met "Andrea Doria" wilde de band breken met wat Renato Russo "The Three Chords Mantra" noemde. De band had met hun tweede album een doel: aantonen dat ze over muzikale competentie beschikten en het label vermijden dat het maar een band was. platen te verkopen. Sommige nummers van het eerste album hadden al een beetje van dit ‘Mantra dos Três Corcordes’-verhaal. Een akkoord is een combinatie van minimaal 3 noten die achtereenvolgens in het nummer worden herhaald en in “Andrea Doria” merk je een van de langste reeksen akkoorden op in de hele discografie van de band.
Lees ook: Wat is het verhaal van 'Lost Time'? (stedelijk legioen)
Tijdens het maken van het nummer ontdekten de bandleden dat het nummer een beetje saai was met meer dan 5 minuten op dezelfde beat. Ze geloofden dat er iets ontbrak en degene die hen hielp een oplossing te vinden was de geluidstechnicus, Amaro. Moço, die zei: “Je moet dit nummer dynamiek geven.”
In het boek “Discobiografia Legionária” zei hij het volgende:
“'Andrea Doria' was lineair, dus terwijl ze speelden bleef ik zoeken naar een effect hier, een ander daar… Maar niets werkte! Ik moest met ze praten: 'Er is maar één manier... Kies delen van het nummer en speel ze luchtiger, om ze tot leven te brengen.' Toen begon ze te verschijnen.”
“Diamante de Vidro” was de naam van een nummer dat op het album “Dois” zou verschijnen, sterker nog het idee was dat “Dois” een dubbelalbum zou worden, maar die mogelijkheid hebben ze uitgesloten. De titel van dit nummer kwam echter terecht in de tekst van “Andrea Doria”.
“En diamanten uit stukjes glas”
![Andrea Doria](https://i0.wp.com/blog.matheusaraujo.me/wp-content/uploads/2022/03/TN_Andrea_Doria.jpg?resize=800%2C500&ssl=1)
Afbeelding: reproductie/auteur onbekend
SS Andrea Doria is de naam van een Italiaans transatlantisch schip dat in 1956 zonk toen het op weg was naar New York. Het was een van de krachtigste en meest luxueuze schepen van die tijd. Het zinken gebeurde nadat het de MS Stockholm nabij het Amerikaanse oosten had getroffen. kust wisten ruim 1.600 mensen te overleven, maar 46 mensen kwamen om.
Het schip is genoemd ter ere van een admiraal uit de stad Genua die tussen 1466 en 1560 leefde.
Maar waar gaat de tekst van het nummer tenslotte over? Het beschrijft uiteraard niet het ongeval op het SS Andrea Doria-schip dat plaatsvond in 1956. In het boek “Renato Russo van A tot Z” staat een groot fragment uit een interview waarin Renato ons een beetje uitlegt over de werking van het lied. songtekst:
“'Andrea Doria' is hetzelfde als “Será”: een jongeman die de wereld wil veranderen, omdat die verschrikkelijk is. Het stelt de kwestie van de jeugd aan de orde, het hebben van dromen, het maken van plannen en komt in aanraking met deze wereld van hypocrisie, leugens, kapitalisme en consumentisme. En in dit geval is Andrea Doria een meisje. Het lied is een dialoog tussen een meisje dat vol leven, vreugde en plannen was en mij altijd kracht gaf, maar op dit moment is zij degene die neergeslagen is. Er zijn dingen die ze tegen mij zegt en er zijn dingen die ik tegen haar zeg: de wereld is verschrikkelijk, maar we gaan het redden, we gaan samen, enz. Als je de wereld van volwassenen betreedt, laat je, als je niet oppast, cynisme binnen. (…) En het lied is daar een gesprek over, en eindigt precies met de woorden: “We hebben alle geluk van de wereld.”
Renato Russo maakt niet duidelijk of dit ‘meisje’ daadwerkelijk bestaat of dat zij zijn creatie is.
“'Andrea Doria' is een schip dat is gezonken. (…) Bij het kiezen van de titel van het nummer hebben we veel mythologie gebruikt om het er cool uit te laten zien.”
Met andere woorden, het lijkt erop dat Renato een metafoor wilde maken tussen het zinkende schip en het meisje dat zich in een decadente situatie bevond.
Ik weet dat het allemaal zinloos is
Ik wil iemand hebben om mee te praten
Iemand die dan niet gebruikt wat ik zei
Tegen mij- Renato Russo
Vond je het verhaal leuk? Laat uw reactie achter en volg mij op sociale media!